Yeniden

Yedi yıl önce oluşturmuştum bu blog sayfasını , bu yedi yılda ancak yedi yazı yayınlamışımdır tembellik olsa gerek. Her neyse geçmiş geçmişte kaldı, ben yeniden başlayayım dedim, hani belki sizde daha fazla ilgi gösterirsiniz, ne bileyim okursunuz, yorum yazarsınız,küfür filan edersiniz. Benim içinde sizin içinde atış serbest ama benim için daha serbest sonuçta burası benim yerim , benim sitem her ne kadar mülkiyet hırsızlık olsa da benim . Hoşlandığım,ilgilendiğim,ilgilenmek istediğim, ilgilenebileceğinizi düşündüğüm her konuda yazabilirim . Ahkam kesmek değil düşüncelerimi paylaşmak fakat zaman zaman ahkam kesebilirim ki kesiyorsam bilin ki o konuyu iyi biliyorum. Burası benim düşünce platformum yazılanlar benim perspektifimden, bu yüzden ne düşündüğünüz beni ilgilendirmiyor yada daha doğru şekilde ifade edecek olursam yazdıklarımın sizin düşünce ve duygu dünyanıza nasıl dokunacağı beni bağlamıyor. Lafı uzatmadan konumuza geçelim, ben çocukluğumdan beri çizgi roman severim Teksas,Tommiks,Zagor,Mister No ve diğerleri. Çocukluğu benim gibi 70 ve 80 lerde geçenler için bu saydıklarım heyecanla okunan ,okurken elinizi siyaha boyayan, bitince arkadaşlarla değiş tokuş edilen yada satılan heyecanlı neşriyatlar.O zaman Marvel ,DC Comics pek bilinmiyor en azından ben bilmiyordum , bizim bildiklerimiz İtalyan ekolüymüş Bonelli ve diğerleri ve genel olarak İtalyan çizgi romanları Fumetti olarak adlandırılıyormuş bunları çok sonra öğrendim , açıkçası çocukken kimin çizdiği yada nasıl adlandırıldığı çok ilgilendirmez önemli olan kahramanın kötü adamları nasıl patakladığıdır ki hepside bu konuda çok iyidir. Bence en kahraman gibi olmayan dolayısıyla da  en çok dayak yiyen Mister No idi.

Mister No

Amerikan ekolünden ise en çok okuduklarımız Kızılmaske ve Mandrake idi. Yanlış hatırlamiyorsam 80 lerin sonlarına doğru Süpermen  ve Örümcek Adam yayınlanmaya başlamıştı. Fransa-Belçika ekolü ise çocuk olarak bizim pek ilgimizi çekmezdi . Japonya ve manga ise o dönemde ortada bile yoktu. Bir çok ebeveyn çocuğun çizgi roman okumasını tasvip etmez, zararlı olduğunu düşünür, çocuğun derslerini olumsuz etkileyeceği için okunmasına izin vermezdi. Neyse ki öyle ebeveynlerim olmadı. Çizgi roman hayal gücünü geliştirir, okuma alışkanlığı kaznaılmasında ciddi rol oynar. Bende bir ebeveyn olarak oğluma çizgi roman okuması konusunda telkinde bulunuyorum , gidip alıyoruz ondan önce ben okuyorum.

Zagor

Yine Bonelli'ye dönecek olursak hatırladığım kadarıyla 90 lar başında Martin Mystere ile tanıştık, imkansızlıklar dedektifi bizi başka bir gerçekliğe taşıdı.Martim Mystere okumaya başladığımda çocuk değildim ama elime ilk sayısnı aldığımda çocukluk heyecanını aynen hissetmiştim. Bonelli'ni bir diğer sıradışı karakteri ise Dylan Dog yazının sonunda benim çizimim olan bir Dylan Dog göreceksiniz, bu arada canım istedikçe bir şeyler çizmeye çalışıyorum en son çizgi romam karakterleri çizmiştim. Onları bu yazıya eklemesem eksik olurdu, yazı sonunda bulunuz efendim

Martin Mystere

İtalya ve çizgi roman deyince Hugo Pratt ve Corto Maltese,Milo Manara ve kadınları ve de Vittorio Giardino'yu anmadan olmaz. 

Corto Maltese

Dylan Dog

Rip Kirby (Dedektif Nik)