Yerleştirilen sanat

Hafta sonu oğlum ile birlikte resim-heykel müzesi ardından da Arter adlı mekanda altı farklı sergi gezdik. Çok periyodik olmasa da SALT Beyoğlu ve Galata'da , Pera Müzesinde veya farklı sergi mekanlarında sergi ziyaretleri yapıyoruz. Resim-heykel müzesi klasik dönem resimleri bünyesinde barındıran bir koleksiyona sahip ,kendi adıma en çok Ayvazovski'nin eserlerini beğendim, bir tabloyu kitaptan yada ekrandan görmek ile karşısında durup seyretmek arasında olağanüstü fark var.Ayvazovski deniz resimleri ile bilinen bir ressam, resimlerinde denizi hissedebilir ,hayal gücünüz kuvvetli ise iyodun kokusunu alabilir, dalgaların sesini duyabilirsiniz. Bir resim eğer ortamdan kopmak isterseniz sizi koparır, resmin içine girebilirsiniz yada sizde bıraktığı izlenim ile yeniden yorumlarsınız yada en derindeki duygularınızı dışa vurmanızda yardımcı olabilir yada gerçeklikten kopan bilincinizi yansıtabilir.Bunları yaparken sanatçıdan objeyi ortama yerleştirmesi değil objeyi yeniden yaratması beklenir en azından ben bunu bekliyorum, resmin temeli nedir çizmek, heykelin temeli nedir maddeyi şekillendirmek, bunları yapmak yerine fotoğraf üzerine bir iki satır yazmak yada hazır maddenin şekillendirilmişi var diye ortama sandalye,tuvalet kağıdı yerleştirmek hatta taş parçalarını serpiştirmek sanatı bağlamından koparmak,yaratım sürecine sekte vurmaktır. Herkes istese de istemese de yaşadığı dönemin tanığıdır, yaratıcılık bu tanıklığı kalıcı kılmak olmalı.Sandalyeyi,bisikleti,araba lastiğini yeri geldiğinde deforme ederek ve yerleştirerek  izleyicinin tanıklığından yardım istemek tanıklığı kalıcı kılmaktan ziyade anında tüketilebilir bir meta haline getiriyor.Enstalasyon post modern yeteneksizlikten başka bir şey değil,ben çizgileri,fırça darbelerini görmek istiyorum, desenin,renklerin,kompozisyonun uyumunu yada uyumsuzluğunu görmek istiyorum. Tuvalet kağıdına,lavaboya ,eski bir masaya bende anlamlar yükleyebiliyorum hatta yüklediğim anlamları kağıda da dökebiliyorum ama bunu yaptığım için edebiyatçı olmuyorum, ama günlük yaşamın nesnelerine işlevinden bağımsız anlamlar  yükleyip bir de bunlara alt metin hazırladığınızda plastik sanatlar sanatçısı olabiliyor üstüne birde bunları sergileyebiliyorsunuz. Sergileri gezen resimle ilgisi olmayan yada ilgisi çok sınırlı bir izleyici için iç ses şöyle konuşuyor "bunu bende yaparım ne var ki bende bunu buraya koyarım" bu yorumlar yüzlerden okunuyor.Tabi ki izleyiciye göre resim yapılmaz, kitap yazılmaz ama sanatın arkasına sığınarak anlaşılmamanın sinsi çekiciliği ile sanatçı dokunulmazlığı giysisi giyerek de yapılmamalı. Duvara muz bantlarsanız biri o muzu yer.